Zaterdag 11 september 2010 vertolkte de Japanse pianiste Naomi Tamura werk van Eugene Sigaloff, Alexander Scriabin en Karol Szymanowski in het kerkje van Zuiderwoude. Zij deed dat op geheel eigen wijze, elegant en hartstochtelijk. Haar spel is geen verfrissend zomerregenbuitje, geen kabbelend beekje hoewel zij toch put uit de romantische traditie. Heftig en vol onverwachte wendingen legt zij klemtonen in de composities van oude en nieuwe meesters die nog lang nawerken in mijn hoofd.
Programma
Intermezzo 2009 E Sigaloff
Intermezzo 2004
Tonicity 1981
Four Preludes, opus 33 A Scriabin
Etude opus 8 nr 8
Etude opus 8 nr 2
Uit ´Nine Preludes' Opus 1 nr. 6.7..8 K Szymanowski
Uit ´Four Etudes´opus 4 nr. 3
zaterdag 11 september 2010
vrijdag 10 september 2010
Literaire belevenis
Deze week werd mij onverwacht een liefdes snack aangereikt. Het was op een jubileumfeestje op mijn werk dat ik uit een heuse snackbar een gedicht mocht trekken. Ik opende het luikje waarachter zich normaliter kroketten of frikadellen bevinden en nam er een opgevouwen papiertje uit. De man die het snack kastje op zijn buik droeg, las mij het gedicht dat er op stond voor.
Het ging zo:
Liefdes snack
Weet waar ik zo van hou
een bal gehakt met heel veel mayonaise
een broodje tartaar heerlijk rauw
kip aan het spit met vers gebakken frietjes
maar het meest van alles
hou ik van jou
Was getekend de Literaire snackman
Leuk toch.
Het ging zo:
Liefdes snack
Weet waar ik zo van hou
een bal gehakt met heel veel mayonaise
een broodje tartaar heerlijk rauw
kip aan het spit met vers gebakken frietjes
maar het meest van alles
hou ik van jou
Was getekend de Literaire snackman
Leuk toch.
Kraamkamer
Met de geboorte van mijn eigen website is dit blog geworden tot kraamkamer van stukjes. Hier kan ik oefenen en experimenteren. Mijn hersenspinsels uitproberen en laten marineren tot ze rijp zijn voor publicatie. Een website is tenslotte een serieus medium waar verantwoordelijk mee omgesprongen dient te worden. Dus geen vage bijdragen over hysterische verlangens of obsessies maar professionele zakelijke berichten.
Oordeel zelf
Oordeel zelf
dinsdag 7 september 2010
Niet alle mannen
worden kaal.
Tot dit inzicht kwam ik toen een man met lang haar in een staartje mij passeerde terwijl ik wachtte op de trein. Hij was kalend en zag er nogal onverzorgd uit. Maar juist dat zette mij aan het denken en al denkend keek om me heen. Ik zag mannen met weinig haar en mannen met een royale bos, ook grijze haren.
Wat opvalt is dat de mannen die neigen naar kaalheid, hun haar nogal eens millimeteren. Ze doen dit denk ik om het probleem te camoufleren maar vestigen er daarmee juist de aandacht op.
Sommige gaan nog een stapje verder en besluiten om hun hoofd rigoureus kaal te scheren. Dat is ook een oplossing maar laat ik er dit van zeggen: je moet er wel het hoofd voor hebben. Persoonlijk prefereer ik mannen met lang weelderig haar maar wel verzorgd graag.
Tot dit inzicht kwam ik toen een man met lang haar in een staartje mij passeerde terwijl ik wachtte op de trein. Hij was kalend en zag er nogal onverzorgd uit. Maar juist dat zette mij aan het denken en al denkend keek om me heen. Ik zag mannen met weinig haar en mannen met een royale bos, ook grijze haren.
Wat opvalt is dat de mannen die neigen naar kaalheid, hun haar nogal eens millimeteren. Ze doen dit denk ik om het probleem te camoufleren maar vestigen er daarmee juist de aandacht op.
Sommige gaan nog een stapje verder en besluiten om hun hoofd rigoureus kaal te scheren. Dat is ook een oplossing maar laat ik er dit van zeggen: je moet er wel het hoofd voor hebben. Persoonlijk prefereer ik mannen met lang weelderig haar maar wel verzorgd graag.
zondag 5 september 2010
Verlangen
nog steeds in de ban van Willy.
1995 New Orleans
Uit het moeras stijgen giftige dampen op
weerwolven belagen de arme inwoners
in het holst van de nacht vallen de vampieren aan
Enjoy
my one desire
zaterdag 28 augustus 2010
Koe
A: Weleens een koe zien optreden?
B: Hoezo, kan een koe optreden dan?
A: mmm zeker kan dat. Tenminste op de Parade
B: O, nou dat zal dan wel.
Na deze nuchtere constatering brak het gesprek tussen A en B af. Logisch lijkt mij als je zo'n antwoord krijgt. A zag dus op de Parade een koe in de voorstelling New York. A ging voor mevrouw ten Kate (ik hou van goeie sfeer en eten met een leuke tafelheer) maar omdat de kaartjes ter plaatse uitverkocht waren, besloot A om naar de voorstelling New York te gaan. Niet wetend dat de hoofdrol weggelegd was voor een koe. Het dier was door haar theatercarrière aan een wisse dood ontsnapt. In het dagelijks leven eindigen koeien die geen melk meer geven in het slachthuis. Maar daar ging het verhaal niet over. Dat ging over een man die met een koe door New York liep, in 2009 bij het 400 jarig bestaan van deze stad.
B: Was dat alles?
A: huh ja, hoezo?
B; Ik weet niet hoor, heb je daar geld voor betaald?
A: Eh ja......
En dat is een waarheid als een koe maar dat verhinderde niet dat A met volle teugen genoot.
B: Hoezo, kan een koe optreden dan?
A: mmm zeker kan dat. Tenminste op de Parade
B: O, nou dat zal dan wel.
Na deze nuchtere constatering brak het gesprek tussen A en B af. Logisch lijkt mij als je zo'n antwoord krijgt. A zag dus op de Parade een koe in de voorstelling New York. A ging voor mevrouw ten Kate (ik hou van goeie sfeer en eten met een leuke tafelheer) maar omdat de kaartjes ter plaatse uitverkocht waren, besloot A om naar de voorstelling New York te gaan. Niet wetend dat de hoofdrol weggelegd was voor een koe. Het dier was door haar theatercarrière aan een wisse dood ontsnapt. In het dagelijks leven eindigen koeien die geen melk meer geven in het slachthuis. Maar daar ging het verhaal niet over. Dat ging over een man die met een koe door New York liep, in 2009 bij het 400 jarig bestaan van deze stad.
B: Was dat alles?
A: huh ja, hoezo?
B; Ik weet niet hoor, heb je daar geld voor betaald?
A: Eh ja......
En dat is een waarheid als een koe maar dat verhinderde niet dat A met volle teugen genoot.
donderdag 5 augustus 2010
Halte Kropswolde
Drie euro kost een retour Groningen Kropswolde met voordeelurenkorting. Dan kan het niet ver zijn, denk ik bij mezelf. Mijn vermoeden blijkt juist als ik tien minuten later op het station Kropswolde sta. Schuin achter mij ligt het stationsgebouw waar ik naar op zoek ben.
Als ik het spoor oversteek valt mijn blik op het bordje 'gesloten' dat op de deur van het gebouw hangt. Dat is nou vervelend. Kom ik helemaal naar Kropswolde, is het museum gesloten. Ik besluit om toch maar even te gaan kijken, misschien kan ik door de ramen iets zien. Achter de deur zie ik een paar schilderijen aan de muur hangen. Verder staat er van alles en nog wat, oude huishoudelijke apparaten en allerlei voorwerpen die ik niet direct kan thuisbrengen. Intrigerend maar helaas ik kan niet naar binnen. Wellicht heeft het dorp nog meer te bieden dan alleen dit museum voor oude handwerktuigen. Na enig doelloos heen en weer geloop ontdek ik een molen met een winkel. Maar die is gesloten wegens vakantie. Kropswolde is niet ingesteld op toeristen, merk ik. Terug bij het station blijkt tot mijn verrassing dat het museum nu wel open is. Niet langer gedraald en naar binnen. Na één euro toegang betaald te hebben, dwaal ik een tijdje rond door de oude wachtlokalen. Oude koffers en een heleboel gereedschap. Dit is niet wat ik verwacht had toen ik besloot hierheen af te reizen. Afgaande op wat ik op internet gevonden had, dacht ik dat er beeldende kunst geëxposeerd werd.
Op deze dinsdagochtend in augustus ben ik de enige bezoeker dus heeft de man die mij binnen liet wel tijd voor een gesprekje over de geschiedenis van het museum en meer.
Als ik het spoor oversteek valt mijn blik op het bordje 'gesloten' dat op de deur van het gebouw hangt. Dat is nou vervelend. Kom ik helemaal naar Kropswolde, is het museum gesloten. Ik besluit om toch maar even te gaan kijken, misschien kan ik door de ramen iets zien. Achter de deur zie ik een paar schilderijen aan de muur hangen. Verder staat er van alles en nog wat, oude huishoudelijke apparaten en allerlei voorwerpen die ik niet direct kan thuisbrengen. Intrigerend maar helaas ik kan niet naar binnen. Wellicht heeft het dorp nog meer te bieden dan alleen dit museum voor oude handwerktuigen. Na enig doelloos heen en weer geloop ontdek ik een molen met een winkel. Maar die is gesloten wegens vakantie. Kropswolde is niet ingesteld op toeristen, merk ik. Terug bij het station blijkt tot mijn verrassing dat het museum nu wel open is. Niet langer gedraald en naar binnen. Na één euro toegang betaald te hebben, dwaal ik een tijdje rond door de oude wachtlokalen. Oude koffers en een heleboel gereedschap. Dit is niet wat ik verwacht had toen ik besloot hierheen af te reizen. Afgaande op wat ik op internet gevonden had, dacht ik dat er beeldende kunst geëxposeerd werd.
Op deze dinsdagochtend in augustus ben ik de enige bezoeker dus heeft de man die mij binnen liet wel tijd voor een gesprekje over de geschiedenis van het museum en meer.
Abonneren op:
Posts (Atom)