Zo langzamerhand begint dit blog te lijken op een dagboek met terugwerkende kracht. Dat was oorspronkelijk niet mijn bedoeling. Maar het is wel verleidelijk om al schrijvend terug te kijken. Vooral met een bron als you tube bij de hand blijkt de kist met herinneringen gemakkelijk open te gaan. Maar het geeft wel weer inspiratie om terug te veren. Een noodzakelijke eigenschap om in leven te blijven.
Daarom nog een tekst uit de kist:
Get where I belong
Help me to repair
Things I have done wrong
Help me to find a way
To get where I belong
All you can say
When you're feeling this way
Is that somebody needs you
And wants you to stay
And all you can do
When your something is through
Is take all your time
Don't let it get you blue
More lyrics: http://www.lyricsfreak.com/f/free/#share
woensdag 26 mei 2010
woensdag 19 mei 2010
19 mei 1980
Vandaag is het 30 jaar geleden dat mijn vader overleed.
Dat is al weer een hele tijd.
Het was een warme en zonnige maandagmiddag.
Ik was nog jong en veerkrachtig.
Het verdriet had ik verwerkt, dacht ik.
Maar het tegendeel lijkt waar.
Naarmate ik ouder word, ervaar ik dat alle butsen en deuken die ik onvermijdelijk oplopen heb in het leven me kwetsbaarder maken.
Dat is al weer een hele tijd.
Het was een warme en zonnige maandagmiddag.
Ik was nog jong en veerkrachtig.
Het verdriet had ik verwerkt, dacht ik.
Maar het tegendeel lijkt waar.
Naarmate ik ouder word, ervaar ik dat alle butsen en deuken die ik onvermijdelijk oplopen heb in het leven me kwetsbaarder maken.
dinsdag 18 mei 2010
Geneesmiddelenonderzoek
Meedoen aan geneesmiddelenonderzoek is niet eng. Dat heb ik vandaag ontdekt. In de trein van Amersfoort naar Amsterdam. (Het is echt geen weggegooide tijd die dagelijkse treinreis)
En het is goed voor de mensheid.
En je houdt er ook nog veel geld aan over.
Dus ja ik denk er nu serieus over na.
In Hilversum kwam er een jongen tegenover mij zitten. We raakten in gesprek over zijn studie en van het een kwam het ander. Zoals dat gaat. Hij studeerde aan de VU, bestuurswetenschap of zoiets. Hij kwam uit Groningen vertelde hij mij. Daar had hij een keuring ondergaan voor een geneesmiddelenonderzoek. Mijn interesse was gewekt. Eindelijk kon ik iemand uithoren die het aan den lijve ondervonden had.
Hij verzekerde mij dat het totaal ongevaarlijk is. Je krijgt een hele lage dosering van het medicijn. Het komt er eigenlijk vooral op neer dat ze kijken hoelang het spul in je lijf circuleert. Soms moet je wel eens overgeven, antwoordde hij, toen ik vroeg of je niet misselijk werd. Maar wie zit daar mee? Verder is het gewoon chillen. Je hebt zeeën van tijd en kunt flink studeren als je dat wilt, begreep ik van hem. Ik zou denk een paar boeken meenemen of een blog schrijven. Mmm misschien moet ik me toch maar eens aanmelden. Kijken of ik door de keuring kom met dat rammelende lijf van mij.
En het is goed voor de mensheid.
En je houdt er ook nog veel geld aan over.
Dus ja ik denk er nu serieus over na.
In Hilversum kwam er een jongen tegenover mij zitten. We raakten in gesprek over zijn studie en van het een kwam het ander. Zoals dat gaat. Hij studeerde aan de VU, bestuurswetenschap of zoiets. Hij kwam uit Groningen vertelde hij mij. Daar had hij een keuring ondergaan voor een geneesmiddelenonderzoek. Mijn interesse was gewekt. Eindelijk kon ik iemand uithoren die het aan den lijve ondervonden had.
Hij verzekerde mij dat het totaal ongevaarlijk is. Je krijgt een hele lage dosering van het medicijn. Het komt er eigenlijk vooral op neer dat ze kijken hoelang het spul in je lijf circuleert. Soms moet je wel eens overgeven, antwoordde hij, toen ik vroeg of je niet misselijk werd. Maar wie zit daar mee? Verder is het gewoon chillen. Je hebt zeeën van tijd en kunt flink studeren als je dat wilt, begreep ik van hem. Ik zou denk een paar boeken meenemen of een blog schrijven. Mmm misschien moet ik me toch maar eens aanmelden. Kijken of ik door de keuring kom met dat rammelende lijf van mij.
maandag 17 mei 2010
Before Willy
Vroeger, lang geleden, lang voordat Willy mijn pad kruiste, was dit een van mijn favoriete nummers. Vandaag zag ik het terug en het heeft echt niks maar dan ook niks aan kracht ingeboet. Nog steeds lopen er koude rillingen over mijn rug bij het horen van dit nummer. Mooi toch, dat zoiets niet voorbij gaat. Dat je nog steeds geraakt wordt door iets wat je in je jeugd zo geweldig vond. Some consolation bij het ouder worden.
Oooh all I need is a friend
I will love you till the very end.
Say no more.
Oooh all I need is a friend
I will love you till the very end.
Say no more.
zaterdag 15 mei 2010
Genieten II
foto Eva Schram
Het echte genieten in Istanbul begint ´s avonds als het donker is. De temperatuur blijft ver boven Nederlandse gemiddelden in deze tijd van het jaar. Zelfs een jas is niet nodig. De bussen zijn vertrokken, slechts een handvol toeristen is overgebleven.
Als je het mij vraagt is de beste tijd om rond te hangen in Istanbul rond 21.00 uur des avonds. Het maakt niet uit welke dag. In de oude stad zijn alle dagen hetzelfde.
Zo heeft elke stad zijn beste tijdstip om te genieten. In Barcelona is bijvoorbeeld 10.00 uur op zondagochtend het beste moment. Tenminste dat was het vijftien jaar geleden.
Wist je trouwens dat Istanbul het nieuwe Barcelona is.
Als je afgaat op het aantal Nederlanders dat je er tegen het lijf loopt zou je het wel denken. Ons volk heeft massaal Istanbul ontdekt, terwijl alleen de hotels redelijk goedkoop zijn.
Maar niet getreurd, er blijft veel te genieten in deze stad.
Mijn top 3:
1. Aya Sofia
2. Istanbul Museum of Modern Art
3. Büyükada
woensdag 12 mei 2010
Genieten ..
<.. met de pet op.
Büyükada, Zee van Marmara
maandag 10 mei 2010
15.48 uur plaatselijke tijd
Voor de onwetende lezer:
Genieten met de pet op is afgeleid van huilen met de pet op.
Abonneren op:
Posts (Atom)